Karpackie brzmienia ethno

Ostatnio sporo tu można było usłyszeć (ale i poczytać) o osobowościach mniej lub bardziej związanych z jazzem. Było dużo improwizacji i o improwizacji. Dziś chciałabym zaprezentować pewien zjawiskowy duet wykonujący muzykę folkową, etniczną. Bynajmniej ani trochę nie pozbawioną improwizowania – bo w swoją twórczość starają się wpleść zarówno tradycyjny folklor karpacki, jak i muzykę jazzową.
Agata Siemaszko (wokal) i Kuba Wilk (gitara akustyczna i basowa) współpracują od 2010 roku. To duet złożony z dwóch – jak się okazuje – bardzo odmiennych charakterów muzycznych. Agata od najmłodszych lat związana jest z szeroko pojętym folkiem, zafascynowana muzyką tradycyjną rejonu Łuku Karpat. Artystka wykonuje głównie folklor słowacki, romski. Jak sama przyznaje, nigdy w takim stopniu nie oczarowała ją polska muzyka ludowa. Nadużyciem nie będzie stwierdzenie, że Agatę pochłonęła kultura, ta pisana przez duże „K”, bo poza praktykowaniem muzyki tradycyjnej, właściwie od dziecka, artystka ukończyła studia kulturoznawcze – w jej przypadku bezcenne. Kiedyś pewna znajoma mi osoba określiła artystkę mianem „pięknej charakternej” – i ja z całą pewnością zgadzam się z tym określeniem. Przekonajcie się Państwo sami!
Druga, równorzędna postać tego ensemble to Kuba, wykonujący przede wszystkim jazz i funk, jednak (co udowodnił kolejny już raz) nie ograniczający się wyłącznie do tych gatunków. Artyści potwierdzili, że taka różnorodność może wpłynąć tylko korzystnie i wzbogacająco. Dowód? „Ogień i woda”, wydana prawie rok temu płyta, będąca zbiorem 13 utworów – tradycyjnych pieśni romskich, słowackich pieśni ludowych, ale także kilku autorskich kompozycji Agaty i Teresy Mirgi (z którą artystka współpracuje od dawna). Muzycy postarali się o doborowe towarzystwo – gościnnie pojawili się bowiem: wybitny skrzypek Mateusz Smoczyński, Paweł Kaczmarczyk na fortepianie, wspomniana Teresa Mirga, która wzbogaciła partie wokalne, czy Maciej Rybka na akordeonie.
Agata i Kuba mają na swoim koncie szczególne wyróżnienie. W 2010 roku na XIV Festiwalu Folkowego Polskiego Radia „Nowa Tradycja” zostali uhonorowani Grand Prix oraz Nagrodą Specjalną im. Czesława Niemena. Muzyka, którą wykonują, to gatunek będący kombinacją jazzu i folku. Precyzując, to pieśni ludowe interpretowane ‚na jazzowo’. Warto dodać, że ich pierwszy projekt (i miejmy nadzieję nie ostatni!) cieszy się zainteresowaniem zarówno Polsce, jak i za granicą.
Najwspanialsze w muzyce jest to, że ona najzwyczajniej łączy ludzi, tworzy niepisane porozumienia umysłów, intelektów. Taka współpraca może być możliwa tylko w przypadku osobowości otwartych na muzykę – a to z pewnością cecha tych, którzy do wykonywania szeroko pojętego jazzu mogą predestynować.

Zapraszam do wysłuchania:

  • Druga pozycja z płyty „Ogień i woda”. Ta tradycyjna pieśń romska została wykorzystana w spektaklu „Lalki”, wystawianym w Teatrze im. Stanisława Witkiewicza w Zakopanem:

https://www.youtube.com/watch?v=7f4h2kH_5n0

  • Nane cocha – pieśń cygańska (live):

https://www.youtube.com/watch?v=EhbxzHNsSW4

  • Agata miała okazję wystąpić z legendarnym zespołem Mostar Sevdah Reunion. Utwór I Barval Pudela (live):

https://www.youtube.com/watch?v=rwTUkrbbat4&list=PL44B1AB04BA5DB221

  •  Z tego samego koncertu, pieśń Ashun Daje Mori (live):

https://www.youtube.com/watch?v=I7yJB4zWY3Y

Category: Osoby

Tags:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *